Hipoteza M\x Guthriego
Malcolm Guthrie wysunął poniżej koniec lat sześćdziesiątych XX w. hipotezę rozprzestrzeniania się języków bantu, opartą na badaniach leksykostatystycznych. Zrekonstruował pan około 2000 wspólnych rdzeni bantu również zbadał wysokość ich zachowania w kilkudziesięciu językach testowych tej rodziny. Guthrie przyjął w następnej kolejności teoretyczne założenie, iż rozmiar zajmowany przez języki zachowujące najwięcej pierwotnych rdzeni jest obszarem pierwotnego występowania języków bantu. zgodnie z tym założeniem, języki różnicowałyby się coraz z większym natężeniem w miarę oddalania się mówiących nimi ludów odkąd swojej pierwotnej siedziby. W świetle tych założeń praojczyzną języków bantu miałyby egzystować tereny Wyżyny Katanga w południowo-wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga (za hipotetyczne rdzeń atomowy języków bantu wielokrotnie uznaje się w tym kontekście język bemba[1]). twierdzenie ta jest atoli krytykowana.